#hartenvlag

Liefde zaai je met de wind mee

De coronacrisis begint op het hoogtepunt van de lente van 2020; de lockdown volgt al snel en ook het applaus op die vrijdagavond voor hardwerkende mensen in de zorg in de schemer van een prille zomertijd-avond. Ik doe ook mee, maar vind het direct al véél te kort voor de situatie waarin we terecht gekomen zijn.

De maandag daarop is het stil buiten, de lucht wordt steeds helderder blauw, zonder vliegtuig strepen. Fris van de vorst, en de lucht klaar ook op; alles voelt helderder. De rollercoaster van een doorgedraaide wereld met klimaatcrisis, files, miljardentekorten, vluchtelingen en jachtigheid vertraagt steeds verder en komt piepend en krakend tot stilstand. Er is onzekerheid, want niemand weet het. We zitten er allemaal in. Er is leed en opluchting, angst en optimisme, leiderschap en burgerlijke ongehoorzaamheid, verzet en volgzaamheid, afbraak en een enorme hoeveelheid creativiteit. We hamsteren massaal WC-papier en we vertragen. Ik heb zelf het gevoel dat de wereld een tempo krijgt, waarbij ik weer in kan stappen.

Voor het eerst in de geschiedenis is de wereld zó verbonden én ook zo bang. Bang voor iets waartegen we niet kunnen vechten, omdat het IN ons gebeurt. En bang, omdat de systemen waarin we hingen onherroepelijk afbrokkelen. Omdat de economie, zoals die was ingericht, dit niet trekt. Na twee weken word al duidelijk dat deze beweging het begin van iets nieuws is. Dit virus dat komt als een boodschapper, om ons op de knieen te krijgen voor iets dat groter is dan wij zelf.

Wat we nu nodig hebben

Wat we nu nodig hebben, terwijl we gedwongen zijn om sociaal afstand te houden, is vertrouwen, verbinding en ook de moed om het anders te durven doen. De oude paden te verlaten en de vernieuwing met open ogen aan te kijken. Met open open hart. Met elkaar. Voor elkaar. En niet alleen in de zorg. Maar juist dichtbij, in de buurt. In de menselijke maat. Met hart en ziel.

Terwijl ik naar buiten kijk, besef ik me dat er van alles achter die ramen en muren gebeurt. Iedereen weet het. En we weten het ook niet.
Nu de zon zich eindelijk na een laffe, natte winter laat zien – en iedereen verplicht is om binnen te blijven – wil ik liefde zaaien. Licht brengen. Met de wind mee. Met een vlag met een hart. Zo simpel en zo universeel. Ik naai er een en hang die bij de voordeur. Mijn buren volgen, de straat komt vol met vlaggen. Ik maak er méér. Enkele vlaggen gaan de wijk uit, naar andere delen van de stad. Een facebook groep is zo ingericht, die vult zich vanaf dan met foto’s van vlaggen uit alle windstreken… En dan gaat het rollen….

#hartenvlag

Mijn naaimachine ratelt door in de kleine uurtjes en de groep mensen die Hartenvlag omarmen groeit! Zelf gemaakte en gezamenlijk gemaakte vlaggen. Of laten maken; groot en kleiner, simpel, eenvoudig én helemaal versierd.

Alles is creativiteit, alles is uniek. Zo zijn ze allemaal prachtig!

En samen zijn ze nóg mooier.

Opname over de hartenvlag bij RTVU op 15 april

Een stil signaal gaat met de wind mee,
waarin we allemaal verbonden zijn:
mensen in de zorg en vitale beroepen, wijzelf,
met onze naasten en buren.
Om verbinding, moed en vertrouwen te houden

Doe je mee?

Hartenvlag, alleen samen

De #hartenvlag is #eenanderviraalverhaal
We kunnen #liefdezaaien #metdewindmee
Alleen samen maken we de wereld mooier
Alleen samen maken we de wereld veilig.
#alleensamen voor #iedereen
in #verbinding, #moed en #vertrouwen